düşünce güncesi

2015, Ankara

Siz onu tanımıyorsunuz tabi.

Aslında ben de tanımıyorum.

Ne sever ne sevmez bilmiyorum ama Bahadır Cüneyt Yalçın’ın kitaplarını sevdiğini biliyorum.

CerModern’de yazar Bahadır Cüneyt Yalçın’ın imza günü ve söyleşisi vardı. O dönemde yazarın “Hep Lunapark” adlı kitabı yeni yayınlanmıştı. Aslına bakacak olursak benim yazar ve kitapları hakkında çok bir bilgim yok. Yakın bir arkadaşımın ricası üzerine oradaydım.

Büyükçe bir alanda, U şeklinde dizilen dikdörtgen masaların etrafını çevreleyen sandalyelerde yerimizi aldık. Yazara karşı özel bir ilgimin olmayışından olsa gerek bir yandan konuşulanları dinlerken diğer yandan kişileri incelemeye koyuldum.

Genç bir çocuk elinde yazara ait birkaç kitapla geldi. Zayıf ve çelimsizdi. Omuzları öne düşmüştü, üzülerek söylüyorum ki hafifte kambur duruyordu. Yarı çerçeveli gözlükleriyle etrafı süzdükten birkaç saniye sonra yazarın hemen karşı masasına oturdu. Heyecanlı olduğu her halinden belliydi. Söyleşi boyu elleriyle, parmaklarıyla oynuyordu. Sağ bacağı huzursuz bacak sendromuna bariz bir örnek olabilecek bir biçimde titriyordu. Hani o an huzursuz…

View original post 296 kelime daha